Çocuğunuz kaç yaşında yetişkin oldu?

5642a2f5e4a6ateknoloji_ve_cocuk_1

 

Avrupa’da yaşayan Türklerin en büyük problemlerinden birisi de çocuklarının farklı kültür içinde yetişmeleridir. Zaman geçtikçe çocuklar kendi örf ve adetlerini unutarak ailelerinin öğretebildikleri kadar öğrenebiliyorlar. Şu an içinde bulunduğumuz çağın en büyük problemi ise teknolojiyi kullanma yaşının giderek küçük yaşlara kadar iniyor olması. Londra Gazetesi olarak vatandaşlara çocukları hakkında neler düşündüklerini sorduk.

YAKUP TUNC

Yakup Tunç

3 tane çocuğum var. En büyüğü 28 yaşında, ortancası 21, en küçüğü ise 16 yaşında. Hepsinin sosyal medya hesabı var. Facebook, Twitter, Instagram ve birçok benim bilmediğim internet ortamında birçok hesapları var. Bunun sebebi ise günümüz şartlarının tamamen teknoloji ile doğru orantılı çalışıyor olması.21 ve 28 yaşındaki çocuklarımın banka hesapları var fakat küçüğün henüz banka hesabı yok. Büyük olan kebap işiyle diğeri market işiyle uğraşıyor, en küçüğü ise öğrenci. Bütün çocuklarım istedikleri şekilde dışarı çıkıp gezebiliyorlar. Dışarı çıktıkları zaman kesinlikle bizleri bilgilendiriyorlar. Hepsinin şuan cep telefonu var. Akşam dışarı çıktıklarında kendi anahtarlarını yanlarına alıyorlar ve eve döndüklerinde anahtarlarını kullanarak eve giriş yapıyorlar. Çocuklarımın yetişkin olduklarını düşünüyorum. 13 yaşlarına geldiklerinde hepsi bu imkanlara sahip oldular.

AYTAC OZYIGIT

Aytaç Özyiğit 

2 tane çocuğum var. Günümüzdeki gençler çok ciddi zorluklarla büyütülüyor. Avrupa’da yaşayan ailelerin çoğu çocuklarına kendi kültürlerini veremiyorlar çünkü çocuklar okullarda ve dışarıda öğrendikleri doğrultusunda hareket ediyorlar. Ben elimden geldiği kadar çocuklarıma hem Türk hem Kıbrıs kültürünü öğretmeye çalıştım. Şu an ikiside %90 Türkçe ve Kıbrıs Türkçesi ile koşabiliyor. Banka hesapları var. 2 çocuğumun da sosyal medya hesapları bulunuyor. Çünkü arkadaşlarının çoğuyla telefon ve sosyal medya üzerinden konuşuyorlar. İstedikleri zaman dışarı çıkıp gezebiliyorlar. Biz aile olarak hiç bir şekilde baskı kurmuyoruz. Bizlere nereye gittiklerini söyledikleri zaman hiç bir sıkıntı yok. Eve kendi anahtarları ile girip çıkış yapabiliyorlar. 18 yaşından itibaren kendi ayakları üstünde durmayı öğrendiler. İkisi de birer yetişkin olarak bizlere destek oluyorlar.

GOKMEN ARAY

Gökmen Aray

Yaşları toplam 44, 36 ve 18 olmak üzere 3 tane kayıtlı çocuğum var. Hepsinin odasında televizyonları bulunuyor. Sosyal medyada oldukça aktifler. İstedikleri şekilde dışarı çıkabiliyorlar. Büyük olanlardan birisi evli olduğu için kendi sorumlulukları var. 18 yaşında olan çocuğum gideceği yerleri mutlaka bize haber verir. Kendi anahtarı ve banka hesapları var. Telefon kullanımlarına baktığımız zaman, içinde bulunduğumuz dönemin şartları telefon kullanmayı gerektiriyor. En büyük olan çocuğumda 2 tane telefon bulunuyor. Diğerlerinin 1’er tane telefonları var. Hepsinin kendine ait anahtarları var. Çünkü dışarı çıkabiliyorlar ve geç saatlerde gelebiliyorlar. Yetişkin olduklarını düşünüyorum fakat bizim dönemimizle kıyaslarsak çok olgun olduklarını söyleyemiyorum.

RESA IBRAHIM

Resa İbrahim

26 ve 22 yaşlarında 2 çocuğum var. Bizler Türk toplumunun kültürü içerisinde yetiştik. Fakat burada doğup büyüyen çocuklarımız hem İngiliz hem Türk kültürünü alarak büyümek zorunda kalıyorlar. Aileler çocuklarına kültürlerini öğretmekte sıkıntı yaşıyorlar çünkü burada bulunan çoğu vatandaş hayat mücadelesi içeresindeler. Çok uzun saatler çalışmak zorunda kalıyorlar ve çocuklarına zaman ayıramıyorlar. Çocuklara herhangi bir şey alacaksanız bunun dozunu kaçırmamalısınız. Çünkü ne kadar çok imkân sunarsan bir insanın önüne her seferinde daha çok beklenti içine girer. Çocuklarımın telefonları, banka hesabı, kendilerine ait anahtarları var. Bizler de sadece onların iyi bir eğitim ve kültür alarak büyümelerini sağlamaya çalışıyoruz.

ALI IHSAN ERCAN

Ali İhsan Ercan

Yaşları 11, 9, 7, 5 olmak üzere toplam 4 çocuğum var. Burada çocuk yetiştirmek çok ciddi sorumluluk gerektiriyor. Çünkü çocuklar İngiliz ve Türk kültürü arasında kalıyorlar. Çocuklarımın odasında televizyon bulunuyor. Okullarındaki arkadaşları, çevrelerinde bulunan insanlar kültür oluşumu için çok ciddi etken olabiliyor. Bu dönemde sosyal medya hesabı olmayan birilerini zor bulursunuz. 7’den 70’e herkesin sosyal medya hesapları bulunuyor. Aileler, çocukları üzerinde kültür öğretme konusunda daha fazla etkili olmalılar diye düşünüyorum.

IBRAHIM IBRAHIM

İbrahim İbrahim

Burada bulunan çocukların çoğunda vatan millet sevgisi yok. Çünkü çevrelerinde bunu öğretecek onlara sevgiyi aşılayacak kimseleri yok. Okula gittikleri zaman İngiliz kültürünü öğreniyorlar. Türk kültürü gün geçtikçe daha da kaybolmaya başlıyor. Çoğu ailenin çocukları burada kebap işiyle uğraşmak zorunda kalıyor çünkü ailelerinden kalan işleri devam ettirmek zorunda olduklarını biliyorlar. Fakat İngiliz bir aileye baktığınız zaman kendini iş hayatına atıyor ve başarılı olmak için çaba gösteriyor. Şu an evli değilim. Bu yüzden çevremde gördüğüm kadarıyla çocuklar teknoloji olmadan yaşayamazlar. İletişim kuramazlar. Şu anda yetişen neslin çok fazla sağlıklı bir nesil olduğunu söylemek mümkün değil.

MEKSIKALI OSVALDO

Meksikalı Osvaldo

18 yaşında genç bir kızım var. Kendi odasında televizyonu bulunuyor. Şu an Brezilya’da yaşıyor. Kendi banka hesabı ve cep telefonu var. Erken yaşta hayatı öğreniyorlar. Bu yüzden kendisinin yetişkin birey olduğunu düşünüyorum. Bulunduğumuz çağ doğrultusunda teknolojiyi kullanmak zorundayız. Bizler tam anlamıyla adapte olamamakta yaşları bu çağa uygun olanlar tam anlamıyla adapte olabiliyorlar. Bizlerin kontrolü doğrultusunda dışarı çıkabilir ve arkadaşlarıyla gezebiliyor. Kültür konusunda çok ciddi sıkıntılarımız var. Burada ki sıkıntılarımızın en büyük sebebi ailelerin çocuklarıyla çok fazla zaman geçirmemeleridir.

TUNCAY GULER

Tuncay Güler

Ben bu ülkeye 1994 yılında geldim. Şuan evli ve 1 çocuk babasıyım. Çocuğum henüz 1,5 yaşında fakat yemek yerken telefondan mutlaka çizgi film açmak zorunda kalıyoruz. Şimdiki çocuklar teknoloji olmadan dışarı adım atamıyorlar. Abimin 2 çocuğu var. Birisi 13 yaşında diğeri henüz 4 yaşında. Şu an ikisinin de cep telefonları yok fakat annesinin veya babasının telefonunu kullanabiliyorlar. Zaman ilerledikçe ikisi de kendilerine ait telefonlar kullanmak isteyecekler. Yaşları çok küçük olmasına rağmen çok hızlı bir şekilde adapte olabiliyorlar. Büyük olanın bütün internet sitelerine neredeyse kaydı var. Kendi anahtarını kullanıyor okuldan eve geldiği zaman. Burada büyüyen çocuklar Türk ve İngiliz kültürü arasında kalıyorlar ve bu onlar için daha kötü bir yaşam tarzı oluşturuyor.

RAMAZAN FINDIK

Ramazan Fındık

Uzun yıllardır İngiltere’de yaşıyorum. 21 ve 24 yaşlarında 2 çocuğum var. İngiltere’de çocuk yetiştirmek onlara kültürümüzü öğretmek zor bir süreç çünkü arkadaşları, çevresinde bulunan kişilerin hepsi yabancı insanlar. Londra bu anlamda birçok farklı millete ev sahipliği yapıyor. Burada farklı milletlerden insanlar bulunuyor. Onlarda kendi kültürlerini ayakta tutmaya çalışıyorlar fakat bu durum çocuklar ve gençler üzerinde oldukça sıkıntılı süreçler oluşturabiliyor. Çocuklarımın sosyal medya hesapları bulunuyor. Çalıştıkları için banka hesapları bulunuyor. Bizler onlara elimizden geldiği kadar kültürümüzü öğretmeye çalışıyoruz fakat odalarında televizyon var. Televizyona baktığınız zaman bizim kültürümüze aykırı birçok program olduğunu görebiliriz. Sahip oldukları bu olanaklara bakarsak çok şanslı olduklarını düşünüyorum. İngiltere şartlarında çocuklarımıza kültürümüzü öğretmemiz zor olmakla beraber zaman alacağını söyleyebiliriz. 2 çocuğumun da birer yetişkin olduğunu düşünüyorum.

 

Daha fazla göster

Yorum yazıp fikirlerinizi paylaşabilirsiniz.

İlgili haber

Close

Reklam engelleyici tespit edildi!

Reklam engelleyici kullandığınızı görüyoruz. ÜCRETSİZ olarak dağıtılan binlerce gatezemiz ve internet sitemizde yer alan haberleri okuyabilmeniz için her yıl on binlerce pound harcıyoruz. Bu ise sitemizde bulunan reklamlar sayesinde gerçekleşmektedir. londragazete.com’u kullanmaya devam etmek için lütfen bu alan adını reklam engelleyicisine ekleyerek bize destek verin.